Loslaten

Op het moment dat je kinderen krijgt, is het tijd om ze los te laten. “Wat!!!” denk je nu. Je wilt je kind beschermen tegen de ‘boze wereld’. Toch leert je kind er juist van als je hem de vrijheid geeft. Door je kind los te laten en hem stimuleert zelf keuzes te maken, leert hij vertrouwen in zichzelf te krijgen. Het maakt je kind weerbaar en veerkrachtig. Je wilt toch niet dat je kind een afhankelijke, onzekere volwassene wordt?

 

Het leven barst van de tegenslagen, daar krijgt iedereen mee te maken. Niet uitgenodigd worden op een feestje, naast het verkeerde kind in de klas zitten, verliezen tijdens sport, vallen uit een klimrek of afgewezen worden tijdens een sollicitatie. Tegenslag geeft ook betekenis en zin aan het leven. Laten wij er dan voor zorgen dat onze kinderen weerbaar en veerkrachtig zijn om met die tegenslagen om te gaan. Opvoeden is eigenlijk stukje bij beetje loslaten en ruimte geven…

 

 

 

Wat kun je doen?

 

Laat je kind weten dat je er voor hem bent. Laat hem die spannende stap toch zetten. Laat hem maar iets spannends proberen, jij bent er waar nodig... 

 

Geef je kind leeftijdsadequate taken. Bord naar de keuken brengen, kleding in de wasmand doen, schooltas inpakken en na schooltijd weer leeg maken, brood smeren, etc. Maak hem betrokken en verantwoordelijk.

 

Bij ingewikkelde taken kun je hem helpen waar nodig. Moeilijke taken kun je eventueel in stukjes opsplitsen. Blijf in gesprek, stel vragen als; “Wat moet er nu gebeuren?” Stimuleer hem om door te gaan.

 

Laat je kind gerust even worstelen. Niet alles gaat vanzelf! Op het moment dat hij gefrustreert raakt, kan hij altijd (op een goede manier) hulp vragen. En dan sta je uiteraard voor hem klaar.

 

Ook wanneer je kind een lastige vraag heeft, laat hem eerst zelf nadenken. Stel hem de vraag; “Heb je er zelf al over nagedacht?” of “Wat verwacht jij?” en “Hoe denk jij hoe dat zit?”

 

Laat je kind weten; fouten maken mag! Het is tenslotte helemaal niet erg als je iets nog (!) niet kan. Laat zelf ook zien dat je wel eens fouten maken en dat je hiervan leert. Wanneer een kind zich bewust is dat hij kan groeien, zal hij de uitdagingen makkelijker aan gaan.

 

Geef hem tijd. Ik begrijp als geen ander dat je in de drukte van ochtend niet zit te wachten op een kind dat staat te tobben met een veter of een rits. En dat het veel sneller is wanneer jij even een telefoontje pleegt naar de mentor van je zoon/dochter om iets te vragen of te regelen. Maar wanneer je je kind de kans en de tijd geeft om dingen op te lossen, zal hij vertrouwen krijgen in zijn eigen oplossingsvermogen.

 

Geef positieve feedback, iets lukt misschien nóg niet, maar hij probeert het wel. Benoem het proces, niet zo zeer het resultaat.

 

Ook vervelende klusjes horen er bij. We kunnen de wind altijd wel uit de zeilen houden van onze kinderen. Maar wat brengt hen dat? Door hen zelf na te laten denken over oplossingen en deze aan te pakken wordt niet alleen de creativiteit gestimuleerd, ook het zelfvertrouwen en de verantwoordelijkheid.

 

Laat je kind zichzelf vermaken. Je hoeft hem niet de hele dag te entertainen. En, even vervelen is trouwens helemaal niet verkeerd. Laat je kind gerust even ‘klagen’ dat hij zich verveelt. Verveling leidt uiteindelijk tot creativiteit.

 

Vertrouw op je kind! Laat hem lekker buiten spelen, ravotten en vies worden. Van ervaring leert hij het meest! Laat hem zien dat teleurstellingen bij het leven horen en dat tegenslag niet altijd aan hem ligt.

 

0 Berichten

Gelukkig gezin

gelukkig gezin

Dat klinkt fijn, toch?! Als gezin is het lang niet altijd makkelijk om het gezellig te houden. Hoe zorg je ervoor dat je het fijn hebt met elkaar? Hoe zorg je ervoor dat je kinderen, jij en je partner graag tijd met elkaar doorbrengen?

 

Natuurlijk is het niet altijd rozengeur en maneschijn in huis. Dat hoeft ook helemaal niet. Ruzie, verdriet, irritaties en boosheid horen er ook bij. Je kind leert in een gezin omgaan met verschillende emoties maar ook leert hij hoe je rekening met elkaar kunt houden en hoe je een ander kunt helpen als die het moeilijk heeft. 

 

Verbinding en contact daar gaat het om!

 

Binnen een gezin is verbinding één van de belangrijkste dingen. Als je positief contact hebt met je kind, dan zorgt dat voor jullie allebei voor gevoelens van geluk. Daarnaast kun je dan ook meer geduld voor elkaar opbrengen en elkaar beter helpen. Je kind zal daardoor sneller jouw aanwijzingen (en opvoeding) accepteren. 

 

Hoe?? Hoor ik je denken...

 

Afgelopen week was het De week van de opvoeding. Daarom postte ik iedere dag een activiteit. Een activiteit die de verbinding binnen jullie gezin op een betekenisvolle maar zeker ook op speelse wijze zal versterken...

 

#1 Vier elkaars successen!

Hoe klein of groot ze ook zijn. Een overwonnen angst, een diploma, een deal op je werk, een geslaagde maaltijd (wat iedereen lust, het lijkt soms onmogelijk) of roem het doorzettingsvermogen voor een nog te behalen doel.

 

#2 Maak er een feest van!
Plan een gezins-logeerpartijtje! Reken maar dat het een feest wordt. Alle matrassen op een kamer en lekker lang kletsen. Betekenisvolle vragen die je kan stellen; Wat is je favoriete gezinsmoment? Wat maakt ons gezin speciaal? Waar heb je onlangs hard om gelachen? Waar heb je hulp bij nodig? Wat vond je moeilijk maar is je toch gelukt? Welke eigenschap waardeer je bij je vader/moeder/broer/zus?

 

#3 Maak je kind(eren) wakker!
Maak je kind(eren) ‘s nachts wakker om samen naar een indrukwekkend natuurverschijnsel te kijken. Denk aan een langverwachte sneeuwbui, een fikse onweersbui of een supermaan. Vertel wat het is en hoe het ontstaat. Maak het moment gezellig en uniek. Verwonder! 

 

#4 Kinderen zijn de baas!

Prik een datum voor ‘Kinderen-zijn-de-baas-dag’. Die dag mogen de kinderen (de broers en zussen in overleg met elkaar) activiteiten bedenken waar zij zin in hebben. Zij zijn die dag de baas. Natuurlijk kun je hierin wat grenzen aangeven: het mag bijvoorbeeld maar een x-bedrag kosten en iedereen moet het leuk vinden. Door het overleggen leren de kinderen naar elkaar te luisteren en rekening te houden met elkaar. Echt, het zal je verrassen hoe braaf ze zijn!

 

#5 Kook!

Kies met elkaar een recept, haal de ingrediënten en ga aan de slag! De een snijdt, de ander roert en de derde bakt. Ook de tafel dekken hoort er bij. Iedereen kan iets doen. Zo overleg je en werk je samen aan een heerlijke maaltijd, die je natuurlijk ook met zijn allen op eet.

 

#6 Fik er in!

Samen hout sprokkelen en vuur maken. Spannend! En als het vuur brandt: mooie gesprekken voeren, verhalen vertellen en liedjes zingen... 

Vergeet de marshmallows of broodjes niet!

 

#7 Verwonder!

Verwondering geeft diepgang. Ga naar buiten! Maak een ontdekkingsreis door de seizoenen. Voel de zon en de wind, zie de kleuren van de natuur, hoor de vogels, proef de zilte zee of juiste de regen, ruik de gevallen bladeren... 

Ben je bewust van je omgeving, maar zeker ook van de mensen om je heen. Jouw tijd en jouw echte aanwezigheid is het mooiste wat je jouw gezin kunt geven. Voel de verbinding!


Maak plezier samen! Daar gaat het om. Doe leuke dingen, waar het hele gezin plezier in heeft. Dit kan een leuk uitje zijn, maar nog veel belangrijker is om elke dag met elkaar plezier te maken. Maak van normale taken een feestje. Ruim bijv. een keer dansend de boodschappen op, tafel afruimen doe je ‘verplicht’ ;) zingend (wie kent een liedje dat gegarandeerd de hele dag in je hoofd blijft zitten?) of ruim speelgoed op op kleur (eerst alle rode spullen etc.), maak van de afwas een filosofisch gesprek (stel vragen als; Wat gebeurt er als het ‘s nachts nooit meer donker wordt? Of moet je altijd eerlijk zijn? Of wat is belangrijker eerlijk zijn of niemand kwetsen?. Organiseer een bioscoop-in-huis avond, inclusief popcorn. Bouw een hut van oude lakens in de woonkamer en ga hier in picknicken...

 

Zoek naar manieren om samen te genieten, ook als jullie andere interesses hebben. Als je elke dag samen plezier maakt, kun je meer van elkaar hebben en elkaar beter helpen op moeilijke momenten.

Veel plezier!

 

Wil je toch nog een beetje geholpen worden? Kindercoach Drechtsteden verzorgt naast individuele coach trajecten ook gezinssessies. Een waardevolle sessie om weer met elkaar in contact te komen.

 

0 Berichten

Schermgebruik

 

Kinderen van deze tijd weten niet beter; zij groeien op met een tablet, smartphone, televisie en computer binnen handbereik. Digitalisering is een leuke en leerzame ontwikkeling die tegelijkertijd vraagt om een stukje digitale opvoeding van onze kinderen. Om te voorkomen dat kinderen uren achter elkaar naar hun scherm zitten te starten volgen hier wat tips:

 

  1. Maak het aantrekkelijk om offline te zijn!

     

    Zorg dat je kind niet alleen maar achter een beeldscherm zit, maar ook andere activiteiten doet. Voor de ontwikkeling van kinderen is het belangrijk dat een kind speelt, sport, contact heeft met leeftijdgenootjes en voldoende rust krijgt. Sluit aan bij de belevingswereld van je kind.

     

  2. First things first!

     

    Belangrijke taken moeten gebeuren. Leer je kind hier in prioriteiten stellen.

    Persoonlijke verzorging, zoals aankleden, tanden poetsen, haren kammen, wassen maar ook taakjes in huis (bijvoorbeeld bord opruimen, vaatwasser inruimen, huisdier verzorgen) en educatieve taken (zoals huiswerk en lezen) moeten gebeuren.

    Bedenk eerst zelf goed welke activiteiten jij belangrijk vindt. Wat moet je kind gedaan hebben voordat hij op een beeldscherm mag?  

     

  3. Beeldschermen tijdens het eten

     

    Het eten is in veel gezinnen een sociaal moment. Het is belangrijk dat kinderen leren dat sociaal contact waardevol is. Zorg voor verbinding met elkaar, luister naar elkaar. Maak de afspraak om daarom tijdens eetmomenten, geen beeldschermen te gebruiken.

     

  4. Beeldschermen voor het slapen gaan

     

    Bedenk tot hoe laat je kind op een beeldscherm mag. Onderzoek wijst keer op keer uit dat het blauwe licht van schermen ervoor zorgt dat je minder én onrustiger slaapt. Het advies is om in elk geval één uur voor het slapen gaan geen beeldschermen meer te gebruiken. Doe je dit wel dan rem je de melatonine aanmaak. Melatonine is een hormoon dat ervoor zorgt dat we in slaap vallen.

     

  5. Wees bewust

     

    Denk er echt even over na. Bedenk goed wat jij belangrijk vind. Wat is acceptabel voor de leeftijd van je kind? In de vakantie is er meer vrije tijd dus mag het misschien wel langer?

     

  6. Geef het goede voorbeeld

     

    Bij het bedenken van hoe lang je kind achter een beeldscherm zit, bedenk dan ook dat jij het rolmodel voor je kind bent. Kinderen kopiëren gedrag. Zit je zelf de hele dag achter je smartphone, computer of tablet? Dan wordt het lastig om je kinderen het de hele dag te verbieden. Zorg dat je afspraken maakt, die je zelf ook kan naleven.

     

  7. Maak duidelijke afspraken

     

    Kinderen hebben regels en grenzen nodig. Kinderen leren al jong dat er verschillende regels bestaan. Zo zijn er bijvoorbeeld afspraken over bedtijd en zakgeld. Daarom is het ook logisch dat er regels gelden voor beeldschermgebruik en beeldschermtijd. Maak afspraken over waar en wanneer het wel en niet mag. Leg uit waarom je deze regels belangrijk vindt en geef je kind de ruimte hier op te reageren. Zo weet je ook of je kind de regel begrijpt. Wanneer je kind al wat ouder is, kun je regels in gezamenlijk overleg opstellen. Voor jongere kinderen: maak de afspraken visueel. Hoe meer duidelijkheid er is voor kinderen, hoe beter ze de afspraken zullen naleven. Leg goed uit waarom jullie deze afspraken bedacht hebben en waarom je dit belangrijk vindt. Spreek je kinderen erop aan als ze de afspraken niet nakomen.

     

 

Vind je het lastig om tot goede afspraken te komen over de beeldschermtijd van je kind? Wellicht heb je iets aan de landelijke richtlijnen:

 

  • 0-2 jaar: eventueel een paar keer per week samen, maximaal 5 minuten per keer.
  • 2-4 jaar: 5 tot 10 minuten per keer, maximaal 30 minuten per dag.
  • 4-6 jaar: 10 tot 15 minuten per keer, maximaal 1 uur per dag.
  • 6-8 jaar: 30 minuten per keer, maximaal 1 uur per dag.
  • 8-10 jaar: maximaal 1 tot 1,5 uur per dag.
  • 10-12 jaar: maximaal 2 uur per dag.
  • 12 jaar en ouder: maximaal 3 uur per dag.

 

8. Kijk mee!

 

Speel af en toe eens een spelletje mee. Of bekijk de vlogs waar je kind zo enthousiast over is. Zo ervaar je ook zelf waarom je kind het zo leuk vindt en krijg je bovendien goede inzichten over wat er in het hoofd van je kind omgaat.

 

Bron: NJI en CJG

 

0 Berichten

De laatste schoolweek

“De laatste dagen zullen in het teken staan van opruimen, schoonmaken en dat soort klusjes,” meldde de juf ons...

 

Om mij heen staan deze laatste dagen vooral in het teken van korte lontjes, huilbuien, oververhitte (in de breedste zin van het woord) kinderen en ouders. Kortom het is aftellen tot het vakantie is...

 

Met een zweem van melancholie denk ik terug aan het (bijna) afgelopen schooljaar. Waar ik ouders en kinderen heb leren kennen, mocht begeleiden en weer afscheid van heb mogen nemen...

Ik ontmoette; ouders en kinderen die zich kwetsbaar op durfden te stellen, die hun uitdagingen in de ogen durfden te kijken en hebben gewerkt aan hun doelen;

Ouders en kinderen die vastgeroeste gewoontes opruimden om plaats te maken voor nieuwe inzichten; 

Ouders en kinderen die met de bezem door hun oude patronen gingen;

Ouders en kinderen die schoon schip maakten en elkaar weer terug vonden, nadat ze elkaar even ‘kwijt’ waren in de drukte van alledag;

Ouders en kinderen die zochten in de chaos naar geluk, en het soms veel dichterbij vonden;

Ouders en kinderen die de kans schoon zagen om hun uitdagingen aan te gaan;

Ouders en kinderen die schoon genoeg hadden van valkuilen en hindernissen en de beren op de weg omarmden.

Kanjers zijn het! Stuk voor stuk! En het liefst zou ik hen op een podium zetten, zodat zij kunnen stralen, glanzen en glimmen. 

Ik kan maar één conclusie trekken; “Juf, niet alleen de laatste dagen staan in het teken van opruimen, schoonmaken en dat soort klusjes...”

0 Berichten

Vakantie zonder stress

Vakantie zonder stress

Onlangs had ik een gesprek met een moeder over dit onderwerp. "Hoe houd ik een vakantie voor alle gezinsleden leuk?" was haar vraag. Ik moest daar even over nadenken. Wat gebeurt er in een gezin, wat gebeurt er met een kind tijdens een vakantieperiode maar ook de periode er naar toe? Ik stuurde haar een mail met onderstaande tips. Ik deel het nu omdat dit voor veel gezinnen met opgroeiende kinderen heel herkenbaar zal zijn...

 

Een vakantie in het vooruitzicht geeft voor sommige kinderen en hun ouders een hoop onrust. Vaste dagindelingen, routines en gewoonten verlopen tenslotte niet zo als gewoonlijk. Je hoeft minder, de kinderen mogen misschien meer en iedereen wil doen waar hij zelf zin in heeft. Gevolg: onrust!

 

Onrust bij de kinderen, zij zitten elkaar in de haren. Zij eisen voortdurend jouw aandacht op, omdat jij, net als zij, vrij bent. Jij, als opvoeder moet ingrijpen, de sfeer verandert, het niet hoeven wordt toch moeten. Verveling slaat toe, ga zo maar door…

 

Hieronder wat tips;

Zorg voor structuur en maak een vaste dagindeling (opstaan, taken, bedtijd etc,). Maak deze ook zichtbaar (bijvoorbeeld op een planbord/magneetbord).

 

Laat ieder gezinslid een lijstje maken met een of meerdere (haalbare!) activiteit(en) die hij/zij graag wil doen in de vakantie. Denk aan activiteiten die je wilt ondernemen met de kinderen (bezoekje aan zwembad, bos, een logeerpartijtje, dagjes weg, picknicken, spelletjes-middag etc.).

 

Verzin, zeker voor kinderen met veel energie activiteiten die energie kosten. Fietsen, een flinke wandeling maken, skeeleren, kanoën, een bezoek aan een speeltuin,

 

Maak met alle gezinsleden een kalender en vul deze kalender met de activiteiten. Natuurlijk hoeft niet iedere dag gevuld te worden. Beter van niet zelfs, want soms kan (om wat voor reden dan ook) een activiteit niet door gaan. Denk aan ziekte of weersomstandigheden. Je kunt in zo'n geval 'een joker' in zetten en deze dag ruilen voor een andere datum.

 

Overleg met alle gezinsleden waar de kalender komt de hangen.

 

Bedenk met elkaar karweitjes die ook gedaan kunnen worden. Denk aan auto wassen, bladeren harken, onkruid wieden, tuin aanvegen etc.

Laat je niet verleiden tot discussies met je kinderen. Wees duidelijk en consequent. Hou je zo veel mogelijk aan de planning.

 

Kies een moment in de week dat alle gezinsleden met elkaar de afgelopen week evalueren en de komende week bespreken. Welke activiteiten staan gepland? Is dit haalbaar of moeten er dingen aangepast worden?

 

Bereid kinderen goed voor op wat komen gaat. Wanneer je op vakantie gaat, vertel hen waar jullie naartoe gaan, laat afbeeldingen zien. Vertel wat er allemaal te doen is.

 

Betrek de kinderen in de voorbereiding naar de vakantie toe. Geef ze taken zoals helpen met inpakken, laatste boodschapjes doen etc. Geef ze regelmatig een compliment hier voor!

 

Vakantie is niet alleen maar leuk. Je zit boven op elkaars lip en dat levert nogal eens wrijving op. Ruzietjes tussen de kinderen zullen misschien zelfs wel vaker voor komen dan normaal (uit verveling, jaloezie of door iets anders). Belangrijk is dat jij, als ouder, rustig blijft en accepteert dat het zo is. Laat hen maar even flink ruziën. Hoe gek misschien ook; daar leren ze van. Grijp pas in als het uit de hand dreigt te lopen. Geef hen een moment om rustig te worden en bespreek achteraf wat er gebeurde en hoe ze het anders op hadden kunnen lossen. Laat hen met oplossingen komen!

 

Geef goed je eigen grenzen aan! Ook jij hebt vakantie. Wees duidelijk wat je wel en niet wilt en wat de kinderen wel en niet mogen in de vakantie. Stel regels op voor televisie kijken, computeren en over het gebruik van bijvoorbeeld de tablet. Maak ook (concrete) afspraken over bedtijden. Houd je daar aan, wees consequent. Regels bieden duidelijkheid.

 

Vervelen is niet erg. Het wakkert de creativiteit juist aan! Het leert kinderen omgaan met frustratie en het hoofd komt in de 'relax-modus'. Zelfbedachte activiteiten zijn vaak leuker, effectiever en geven meer voldoening dan goedbedoelde oplossingen.

 

De bovenstaande tips zorgen voor duidelijkheid voor alle gezinsleden. Ze zorgen er voor dat iedereen weet waar hij/zij aan toe is in de vakantie periode...

 

Heb je meer ideeën en tips? Deel ze!

Fijne vakantie!


0 Berichten

Boosheid bij kinderen

Boos zijn

Sommige kinderen worden snel boos. Dit heeft te maken met aanleg, temperament en ervaringen. Boos zijn hoort bij het leven, net als verdrietig zijn. Het proberen te voorkomen van boosheid bij kinderen door bijvoorbeeld grenzen te stellen of juist toe te geven, heeft veel nadelen. Het is ook niet de bedoeling dat je boosheid ontkent of negeert. Dat geeft nog meer spanning.

 

In boosheid zit energie. Boosheid is opgekropte spanning. Boosheid is naar buiten gerichte energie, in tegenstelling tot verdriet. Verdriet is naar binnen gericht, het is gericht op de pijn die je voelt. Als je woede en verdriet tegelijk voelt, voel je je machteloos.

 

Woede is een natuurlijke emotie. Het is een signaal in ons dat ons waarschuwt dat er iets mis is. Woede helpt ons handelen.

 

Soms vraag je je af; “Waar komt dit in eens vandaan?”

 

Voor ouders of opvoeders is het niet altijd duidelijk waar een driftbui vandaan komt. Soms lijkt de oorzaak iets onbenulligs. Toch is de oorzaak van een driftbui van kinderen vaak te herleiden; kinderen verlangen naar zelfstandigheid, zijn gefrustreerd door iets wat zij nog niet te kunnen, worden boos door afwijzing van hun boosheid door ouders/opvoeders, hebben angst voor verlating, afwijzing of voor een gebeurtenis, opeenstapeling van spanning, hebben een sterke behoefte aan aandacht, zijn gekwetst en mogen zich niet ontladen. Onder boosheid zit dus eigenlijk: angst, verlangen naar liefde en energie.

 

Hoe kan een kind op een goede manier zijn boosheid uiten?

 

Accepteren dat een kind boos of teleurgesteld is, en deze boosheid mag uiten, geeft voor een kind uiteindelijk ontspanning. Het geeft een kind ruimte en inzicht in zichzelf en in de redenen van zijn boosheid. Hierdoor kan een kind zelf oplossingen leren bedenken.

 

Geef een kind het gevoel dat zijn emotie geaccepteerd wordt. Dit geeft een kind een positief gevoel. Dat wil niet zeggen dat je een kind zijn zin moet geven. Wanneer je dit wel doet, help je een kind een (drift)bui te gebruiken om zijn zin te krijgen.

 

Boosheid mag er zijn maar de vraag is; hoe kan een kind op een goede manier leren om gaan met deze emotie?

 

Een aantal tips;

Wees een voorbeeld. Laat zien hoe je zelf gevoelens uit en wensen duidelijk maakt. Wanneer jij schreeuwt, zal je kind niet weten hoe het anders kan. Praat rustig en leg uit wat je ziet en voelt.

 

Praat vanuit de ik-boodschap. Een ik-boodschap geeft de ander ruimte om de reden van zijn gedrag duidelijk te maken. Daarnaast geef jij als ouder een goed voorbeeld. Je maakt je eigen gevoel/gedachte kenbaar. Wanneer je praat vanuit een jij-boodschap, komt dit vaak veroordelend over.

 

Geef het kind de ruimte om zijn boze gevoelens te uiten. Steun een kind in de zoektocht naar een oplossing om op een goede manier zijn boosheid te uiten.

 

Laat een kind weten dat de boosheid er mag zijn. Maak (oog)contact en houd een kind liefdevol vast.

 

Verwoord zijn gevoel, zodat het zich begrepen voelt.

 

Luister actief naar een kind. Je hoeft geen verklaring te geven. Stel geen waarom-vragen maar ga in op wat het kind zegt.

 

Geef wel grenzen aan bij aanhoudend gewelddadig gedrag. Roep dit een halt toe.

 

Laat het kind ontladen. In boosheid zit energie. Laat het kind bijvoorbeeld rondjes rennen, stamp voeten of een boze tekening maken.

 

Wil je meer tips? Of wil je meer informatie over een coaching traject waar ik samen met jouw kind op zoek ga naar helpende oplossingen? Neem gerust contact op!

 

Bron:

Luisteren naar kinderen, Thomas Gordon

Het ontwapende zelf, S. Thesenga

Huilen, boos zijn, ruzie, Hanneke van Hasselt-Mooy

 

0 Berichten

Bewust aandacht geven

bewuste aandacht

Samen tijd doorbrengen met kinderen is voor hen misschien wel het belangrijkste dat er is. Het is niet alleen gezellig maar ook belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen en voor de band binnen het gezin. Praten met elkaar over dingen die je bezighoudt, schept een vertrouwens band. Je kind leert om te praten over de leuke dingen maar ook over de vervelende dingen. Kinderen leren op deze manier dat zij terecht kunnen bij anderen. Dat blijdschap en verdriet er mogen zijn. Maar ook dat dit hen veerkrachtiger kan maken.

 

“Kinderen luisteren naar hun ouders.”

 

Wat gebeurt er als we dit omdraaien? “Ouders luisteren naar hun kind.” Goed luisteren naar kinderen is belangrijk om te ontdekken wat hen bezighoudt en wat ze nodig hebben om zich goed te kunnen ontwikkelen. Door ons te leren verplaatsen kunnen we leren wat hun behoeftes en verlangens zijn.

 

Creëer quality-time

 

Begrijp me niet verkeerd; quality time zit hem niet in het aantal uren dat je bij je kinderen bent. Het zit hem in de manier waarop je de tijd besteedt als je wel bij hen bent. Het begint bij bewustwording. Als je je bewust bent van je eigen gedrag en reacties, heb je de eerste stap al gezet. Daarna is het een kwestie van oefenen. Kies een aantal momenten op de dag uit waarop je alleen maar met je kind bezig bent.

 

Quality-time kun je ook creëren door bijvoorbeeld samen klusjes te doen. Afwassen, de hond uit laten, samen het dierenhok verschonen, de was vouwen, enzovoorts…

 

Speel samen, bordspelletjes maar ook rollenspellen. Knutsel en bouw samen. Wees creatief, fantaseer en laat je meenemen in de verbeelding van je kind!

 

Koester elk moment van oprechte, totale aandacht, hoe klein ook! 


0 Berichten

Grenzen stellen

grenzen stellen

Laten we voorop stellen; een kind moet kind kunnen zijn. Het ene kind zoekt grenzen op en een ander kind laveert rustig door het leven. Bij opgroeien hoort het verkennen van grenzen. Grenzen van jezelf en van de ander. Het stellen van grenzen hoort bij opvoeden. De manier waarop je grenzen stelt is belangrijk. Kinderen ontwikkelen zich het beste als ouders grenzen stellen op een rustige, consequente manier.

 

Door het stellen van grenzen creëer je veiligheid voor je kind. Ook ontwikkelt je kind door het omgaan met grenzen zelfcontrole. Een belangrijke vaardigheid in onze maatschappij. Als ouder ben je er (ook) om de regels en grenzen te bepalen.

 

Kinderen communiceren via hun gedrag. Sommige kinderen schreeuwen letterlijk om grenzen, vaak uit onmacht. Ze stellen vaak vragen via hun gedrag. Soms doen ze dat door negatief gedrag te laten zien: dwars zijn, niet luisteren, schoppen, slaan, gillen. Of een kind laat juist teruggetrokken gedrag zien.


Ik ben van mening dat een kind nooit negatief gedrag laat zien om jou te pesten. Wel om je iets duidelijk te maken en het zal ook niet stoppen totdat het weet dat jij doorhebt wat hij bedoelt. Negatief reageren op negatieve aandacht werkt meestal averechts. Een kind wil gezien worden en zal dit desnoods willen bereiken door negatief gedrag te laten zien. 

 

Het stellen van grenzen is iets anders dan straffen. Bij grenzen stellen gaat het om je kind helpen en begeleiden. Je helpt hem bij het bieden van een veilige omgeving, het ontwikkelen van sociale vaardigheden en je leert hem rekening te houden met anderen.

 

Benoem het gedrag

Benoem het gedrag dat je ziet, vertel de grens maar vergeet ook zeker niet het gedrag te benoemen dat je wél graag ziet. 

 

“Het gedrag dat je net liet zien, vind ik niet leuk…”

 “Toen je gisteren moest opruimen ging het erg goed. Je werd daar helemaal niet boos om, dat vind ik fijn. Dan maak je me echt blij.”

“Ik heb gisteren gezien dat je mij zo goed kon helpen, door zo goed op te ruimen. Ik weet dat je graag door wilde spelen, knap van je dat je toch naar me luisterde!”

 

Ook wanneer je een compliment geeft, benoem dan waarom je het knap vindt wat hij doet. Benoem ook dan het gedrag.

 

Leef je in

Bekijk de situatie vanaf de kant van je kind. Leef je in en toon begrip voor wat je kind zou kunnen voelen terwijl jij de grens opgelegd. Kinderen zijn eerder geneigd grenzen na te leven, als ze het gevoel hebben begrepen te worden.

 

Respecteer ook de grenzen van je kind. Kinderen kunnen al heel jong aanvoelen of ze bijvoorbeeld genoeg gegeten hebben. Door deze grenzen te respecteren, leer je je kind luisteren naar zijn eigen gevoel. Je leert hem grenzen van zichzelf en anderen te respecteren. Geef je kind controle binnen jouw kader. Geef ruimte, laat hem bepalen, bijvoorbeeld door ze keuzes te geven, maar wel binnen jouw regels.

  

Praat vanuit de Ik-boodschap 

Geef het goede voorbeeld, praat vanuit jezelf. Door te beginnen met “Jij doet… of jij hebt…” wordt de boodschap die je wilt geven al vaak verwijtend. Vertel wat jíj ziet, wat jíj voelt, wat jíj denkt vanuit jezelf… 

 

 “Ik wil je graag helpen als je zo boos bent, kun jij mij vertellen hoe ik dat kan doen?” 

“Ik vind dit gedrag niet leuk.”

 “Ik denk dat ik je zo kan helpen, maar misschien heb ik het mis…?”

 

Choose your battles!

Bedenk wat jij echt belangrijk vindt en stel daarover grenzen op. Maak het probleem niet groter dan het is! Het kost jou en je kind verschrikkelijk veel energie om altijd maar de discussie te moeten voeren. Stel jezelf de vraag; is dit acceptabel gedrag? Natuurlijk, als veiligheid in het geding komt grijp je in. Maar soms kun je je afvragen, is dit de discussie waard? Waarom moet mijn kind zijn boterham opeten? Waarom moet hij een jas aan? 

 

Kinderen willen leren door te ervaren. Geldt dat voor volwassenen ook niet? Iemand kan je vertellen dat iets heel lekker is of iets heel mooi. Dan wil je het waarschijnlijk ook zelf proeven of zien.

 

“Je kan het doen, maar ik zou het anders aanpakken. Het is koud buiten, dus als je geen koude handen wilt krijgen, zou ik voor mijn handschoenen kiezen. Maar het is aan jou…”

 

Je spreekt met deze boodschap ook een soort vertrouwen uit. “De keuze is aan jou, bedenk zelf maar wat goed voor jou is. Ik denk dat jij dat wel kan.”

 


0 Berichten

Hechting bij kinderen

Hechting

 

Baby’s zoeken al vanaf het eerste moment na de geboorte hechting. Door middel van hun gedrag zorgen ze er voor dat hun moeder reageert. Denk daarbij bijvoorbeeld aan huilen of glimlachen. Er ontstaat een wisselwerking: de baby glimlacht (uit zichzelf, van nature), moeder reageert, baby glimlacht nog meer, en zo gaat dat door. Zowel moeder als kind spelen dus een actieve rol in het hechtingsproces.

 

Als ouder moet je weten wat het kind nodig heeft om er snel en effectief op te kunnen reageren. Je moet je kunnen inleven in het kind en goed reageren, dus voelen wat het kind nodig heeft.

 

Veilige gehechtheid heeft positieve gevolgen voor sociale relaties, voor de stemming, het gevoel geaccepteerd te worden en voor de zelfstandigheid. Daarbij geeft veilige gehechtheid een positieve zelfwaardering, zowel voor kinderen als voor jongeren. Ook bij jongeren is een verband geconstateerd tussen veilige gehechtheid en sociale relaties: vriendschappen en de ontwikkeling naar intieme relaties. Veilig gehechte kinderen onderzoeken hun omgeving meer dan onveilig gehechte kinderen. Kinderen die zich veilig voelen, durven dingen te ondernemen, omdat ze weten dat ze bij hun ouders terechtkunnen als er iets is. Hierdoor worden ook andere ontwikkelingsgebieden gestimuleerd.

 

Belangrijk in de omgang met kinderen is betrouwbaar zijn, dus zeggen wat je doet en doen wat je zegt. Er ‘zijn’ voor je kind. Stap in de gedachten van je kind. Bedenk en herinner je jouw gevoelens en gedachten, toen je zijn leeftijd had. Ben er voor je kind bij klein en groot verdriet, maar ook bij vreugde en plezier. Bied veiligheid en geborgenheid. Door samen te praten zorg je ervoor dat de band tussen jullie sterker wordt.

 

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #7

vandaag ben ik tevreden

 

Wat zou er gebeuren als je zou leven zonder verwachtingen? Geen verwachtingen van jezelf of van je kind.

 

We hebben allemaal verwachtingen. Soms pakken die verwachtingen goed uit (als je verwachting wordt overtroffen). Maar ook als je geen verwachtingen hebt kun je erg blij zijn met hoe een situatie uitpakt.

 

Train jezelf om vaker in het hier en nu te leven. Zodra je weet dat je je prima kunt vermaken in je eentje, zonder spullen, zonder toestanden, kun je met meer vertrouwen leven zonder verwachtingen.

 

Het hebben van minder verwachtingen van je familie, je kinderen, je partner maar vooral jezelf geeft meer lucht, minder frustratie en meer liefde. Het maakt je milder...

 

Maak het jezelf makkelijker. Geniet van je leven, en verwacht niet zoveel. Ervaar het moment zoals het zich aandient!

 

Je bent het waard!

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #6

choose your battles!

 

Waarom een probleem groter maken dan het is? Waarom moet mijn kind zijn boterham opeten? Waarom moet hij een jas aan? Daag jezelf uit en onderzoek je grenzen over wat acceptabel gedrag is en waarom.

 

 

 

Laten we voorop stellen; een kind moet kind kunnen zijn. Het ene kind zoekt grenzen op en een ander kind laveert rustig door het leven. Bij opgroeien hoort het verkennen van grenzen. Grenzen van jezelf en van de ander. Het stellen van grenzen hoort bij opvoeden. De manier waarop je grenzen stelt is belangrijk. Kinderen ontwikkelen zich het beste als ouders grenzen stellen op een rustige, consequente manier.


0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #5

vandaag doe ik iets onverwachts wat mijn kind laat schaterlachen

 

Onbezorgd plezier hebben, uit de ban springen, lol hebben… Ook dat hoort bij opvoeden. Geef de boodschap; voel je vrij om te zijn wie je bent en te worden wie je wilt zijn! Belangrijk in de omgang met kinderen is betrouwbaar zijn, dus zeggen wat je doet en doen wat je zegt.

 

 

 

Er ‘zijn’ voor je kind dat is waar het om gaat. Stap in de gedachten van je kind. Bedenk en herinner je jouw gevoelens en gedachten, toen je zijn leeftijd had. Ben er voor je kind bij klein en groot verdriet, maar ook bij vreugde en plezier. Bied veiligheid en geborgenheid.

 

Door samen het leven te vieren zorg je ervoor dat de band tussen jullie sterker wordt.

 

 

 

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #4

vandaag heb ik een gesprek na schooltijd

Op de vraag; "Hoe was het op school?" is het meest verrassende antwoord dat ik ooit heb gekregen; "Net zo als gisteren". Een iets andere vraag laat een kind nadenken en jou delen in zijn leven. Stel eens een originelere vraag; "Om wie heb je gelachen?" Of; "Wie verdiende er vandaag een compliment?" Of; "Wat zou jij anders doen dan jouw juf?"

 

Kinderen zijn een kei in het stellen van vragen. Ongegeneerd kunnen zij je het hemd van het lijf vragen. Laten wij dit nou ook eens doen. Zonder de antwoorden al ‘in te vullen’ omdat we denken te weten wat zij zullen zeggen. Moeilijk is het niet, leuk wel!

 

Door het stellen van vragen en te luisteren naar de antwoorden van je kind, leer je je kind nog beter kennen. Als je je kind goed kent, kun je je beter inleven in hem en dus sneller en beter reageren op de behoeftes van hem. Dit stimuleert de band tussen jullie en dit heeft weer positieve gevolgen voor sociale relaties, met anderen, het gevoel geaccepteerd te worden en voor de zelfstandigheid. Kinderen die zich veilig voelen, durven dingen te ondernemen, omdat ze weten dat ze bij hun ouders terechtkunnen als er iets is. Hierdoor worden ook andere ontwikkelingsgebieden gestimuleerd.

 

Goede vragen beginnen vaak met wie, wat, waar, welke, wanneer en hoe.

 

Ideetjes nodig; Als je twee dieren mee zou kunnen nemen op reis, welke zouden dat dan zijn? Als je in een film zou spelen, hoe zou jouw personage er dan uit zien? Wat is een herinnering die jou gelukkig maakt? Wat vind je vervelend? Wat vind je de leukste dag van de week? Als je een winkel zou hebben, wat zou je dan verkopen? Wat zijn volgens jou de beste dingen uit de natuur? Heb je ideeën over een goede uitvinding? Als je echt antwoord zou krijgen van een dier, welke vraag zou je hem dan stellen? Wanneer vind je jezelf dapper? 

 

Veel plezier!

 

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #3

vandaag ben ik geduldig en neem ik de tijd, ik haast niet

 

Het begint al op het moment dat je de wekker uitdrukt…

Je weet dat je nu echt je bed uit moet maar er is altijd wel een reden om (minimaal) een keer te snoozen. Niet doen! Het voorkomt een hoop gehaast!

 

Zet je wekker op tijd! Het liefst iets vroeger, zodat je de dag rustig kan beginnen. Bereid je zo goed mogelijk voor op de dag, maak een (realistisch) plan. Leg de spullen/kleding alvast klaar voor de volgende dag. Stel een aantal duidelijke regels op, bespreek ze met de kinderen en zorg dat iedereen zich er aan houdt. Dan zijn de verwachtingen duidelijk en is er weinig mogelijkheid voor discussie.

 

 

 

Een dag zonder haasten betekent; relaxte kinderen en dus relaxte ouders (of is het andersom?), dus een goede sfeer.... maar bovenal ruimte en tijd voor echt contact!

 

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #2

vandaag speel ik mee (en laat al het andere voor wat het is)

 

Ook als dit betekent dat ik als een dino door de kamer moet stampen op zoek naar prooien, ik mijn haar in de klit laat kammen door mijn dochter van 3 die kapster wil worden, of dat ik mee mag kijken naar een spelletje Fortnite…

 

 

 

Creëer quality-time

 

Begrijp me niet verkeerd; Quality time zit hem niet in het aantal uren dat je bij je kinderen bent. Het zit hem in de manier waarop je de tijd besteedt als je wel bij hen bent. Het begint bij bewustwording. Als je je bewust bent van je eigen gedrag en reacties, heb je de eerste stap al gezet. Daarna is het een kwestie van oefenen. Kies een aantal momenten op de dag uit waarop je alleen maar met je kind bezig bent. Telefoon weg, televisie uit, geen was... geloof me die strijk loopt echt niet weg!

 

0 Berichten

Week van de Opvoeding Challenge #1

vandaag luister ik zonder te oordelen

Samen tijd door brengen met je kind is misschien voor hem wel het fijnste wat je met je kind kunt doen. Het is niet alleen gezellig maar ook belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen en voor de band binnen het gezin. Praten met elkaar over dingen die je bezighoudt, schept vertrouwen.

 

Luister als ouder aandachtig en geef wanneer daar om gevraagd wordt, advies. Vertel dan hoe jij het aan zou pakken. Gebruik hiervoor ik-boodschappen.

 

Kinderen willen best luisteren, maar willen eerst zelf gehoord worden. Laat je kind merken dat je er voor hem bent, en dat je hem vertrouwt in zijn keuze. Je kind leert zo om te praten over de leuke dingen maar ook over de vervelende dingen en je kind leert op deze manier dat hij terecht kan bij anderen. Er is ruimte voor blijdschap en verdriet maar hij leert ook dat dit hem sterker en veerkrachtiger kan maken.

 


0 Berichten

Gezien en gehoord worden...

Wie luistert er naar Klaas?

Terwijl ik met mijn afwasteiltje bij de gemeenschappelijke ‘afwas-plaats’ op de camping sta, hoor ik meer dan eens de naam van een jongetje: Klaas. 

 

Klaas maakt troep, Klaas plaagt zijn zusje, Klaas zeurt, Klaas doet niet normaal, Klaas had eerder moeten eten. Klaas schiet niet op, Klaas is chagrijnig, Klaas denkt nooit aan anderen, Klaas is een negatieveling.

 

Dat is Klaas. 

Aldus zijn moeder...

 

Ik zie Klaas. Een jongen van een jaar of negen. Ik hoor hem niet, ik hoor alleen zijn moeder. 

Hoe lang sta ik hier nu, vraag ik mezelf af. Een paar bordjes, wat bestek en bekers. Geen pannen met aangekoekte ellende...

 In dit korte tijdsbestek hoor ik heel veel over Klaas. 

 

Ik weet echter niets over Klaas. 

 

Ik vraag me af wat er in het hoofd van Klaas afspeelt. Ik hoor hem één keer iets tegen zijn zusje zeggen; “Hou nou eens op!” Nadat zij(weer?) beklag doet over Klaas bij hun moeder over iets wat ik niet kon zien of horen...

 

Al heb ik nooit een woord met Klaas gewisseld. Ik heb Klaas in m’n hart gesloten. Ik hoop dat hij morgen af moet wassen, gelijk met mij. Dan zorg ik voor vieze pannen dit keer met een hoop aangekoekte ellende. En omdat Klaas toch ‘nooit’ opschiet, neem ik ook de tijd. Voor jou, Klaas. Want het wordt tijd dat er ook iemand naar jou luistert...

0 Berichten

Vergroot het zelfvertrouwen van je kind

 

Wat kun je als ouders doen om het zelfvertrouwen van je kind te vergroten?

 

Zelfvertrouwen groeit door ervaring. Alles wat kinderen mee maken heeft invloed op hun zelfbeeld. Daar horen succeservaringen maar ook tegenslagen bij. Ook als volwassene werkt dit zo…

 

Als ouder is het belangrijk dat je je kind steunt, hem het gevoel geeft dat je hem vertrouwt. Toon liefde en geef hem positieve aandacht. Geef hem het gevoel dat hij belangrijk is en de moeite waard is om van te houden. Kinderen met een positief zelfbeeld gaan makkelijker uitdagingen aan, durven fouten te maken en gaan makkelijker met teleurstellingen om.

 

Zo ontwikkelt je kind een positief zelfbeeld;
  • Geef je kind de ruimte om te ontwikkelen. Laat hem proberen, ervaren en zelf oplossen. Moedig aan en ondersteun!
  • Geef complimenten over het proces (prijs bijvoorbeeld zijn doorzettingsvermogen) en niet het resultaat.
  • Schenk aandacht aan wat al beter gaat dan de vorige keer. Geef opbouwende tips. Spreek niet over goed of fout.
  • Fouten maken mag! Ieder mens leert, laat zien dat je als vader of moeder ook niet alles weet, kan en durft.  
  • Verplaats je in de emotie van je kind. (H)erken het. Het mag er zijn.
  • Denk mee in oplossingen. Waar een wil is...

 


0 Berichten

Twijfel

 

Zo maar een gesprek op een verjaardag…

 

Afgelopen weekend stond ik op een kinderverjaardag. Daar sprak een moeder  uit Amsterdam mij aan; “Jij bent toch kindercoach?” Ik bleef even stil. Soms krijg je een vraag waarvan je weet dat hij nog niet af is…

 

Deze moeder vertelde mij dat veel vriendinnen van haar een kindercoach hadden benaderd voor hun zoon of dochter. Ze vertelde dat zij dit ook wel eens overwogen had maar altijd weer bedacht; “Onze ouders losten het vroeger toch ook gewoon zelf op?”

Ik kon niet meer dan dit beamen maar zei haar wel; “Natuurlijk, en dat kunnen wij nu misschien nog wel beter dan onze ouders. De wereld is in die zin alleen maar kleiner geworden; wij kunnen overal opvoedtips en adviezen vinden. Er wordt genoeg geschreven en gesproken over opvoeding en gedrag van kinderen. In tijdschriften, op internet, op televisie, er zijn legio boeken over dit onderwerp te vinden. Maar, vroeg ik haar, als je naar jezelf kijkt, ook al heb je de meest liefdevolle jeugd gehad, had jij het dan ook niet eens fijn gevonden als er even iemand met je mee had gekeken? Iemand die jou vanaf de zijlijn inzichten gaf, waar je uit jezelf nooit op was gekomen en die je van je ouders niet aan wilde nemen?”

Ik verwacht dat er deze week een kindercoach in regio Amsterdam een telefoontje krijgt...

0 Berichten

Complimenten geven

Na aanleiding van een gesprek dat ik tijdens een sessie had met een jongen van net 11 schrijf ik dit blog. Ik speelde het spel Schatgravers met hem en hij ‘trok’ een karweikaart met de vraag; “Wat wens je alle kinderen van de wereld?” Hij riep meteen enthousiast; “Een cadeau!" Maar na even te hebben nagedacht stelde hij zijn antwoord bij; "Oh nee, als je in een huis van klei woont dan heb je niets aan een cadeau. Nee, ik weet het: een compliment! Maar dan wel een goeie over iets wat je echt goed kan of hebt gedaan!”

Ik was even stil…

 

 

Wat een wijsheid maar vooral wat een waarheid!

 

 

We gaan er soms maar vanuit dat kinderen wel merken dat we hen waarderen. Dat is meestal ook zo, maar het bovenstaande gesprek bewijst maar weer dat kinderen het ook graag horen. Regelmatig laten weten dat je kind iets goed doet, zorgt ervoor dat het zich gezien voelt. Het bevordert het zelfvertrouwen van je kind en vergroot de kans dat het dat gedrag vaker zal vertonen.

 

Ieder mens krijgt graag waardering uit zijn of haar omgeving. Voor kinderen is de waardering van hun ouders één van de belangrijkste dingen in hun leven. Complimenten geven een kind een enorm gevoel gewaardeerd te worden. Hierdoor gaan ze zich goed over zichzelf voelen en kunnen ze een positief zelfbeeld ontwikkelen. Door feedback uit de omgeving over zijn/haar gedrag, leert een kind zichzelf beter kennen. Complimenten geven je kind dus zelfinzicht.

 

Complimenten zorgen ook voor een betere sfeer in huis en helpt ouders om het positieve gedrag van hun kind meer te zien. Wanneer ouders bewust gaan kijken op welke punten zij hun kind een compliment kunnen geven, ontdekken ze vaak dat het best veel dingen doet die gewenst gedrag zijn. Hierdoor overheerst ongewenste gedrag minder en hebben ouders minder het gevoel steeds te moeten mopperen. Je kind leert op deze manier wat gewenst gedrag is en zal dit gedrag vaker vertonen, als hij/zij merkt dat dit als fijn wordt beschouwd. Complimenten zorgen dus voor motivatie bij een kind.

 

Een goed(!) compliment vertelt een kind welk gedrag gewaardeerd wordt en waarom het gedrag gewaardeerd wordt.

 

Met deze tips geef je een compliment waarmee het zelfvertrouwen van je kind vergroot wordt;

- Maak het persoonlijk: ‘Wat handig van jou bedacht om dat zo op te lossen’.

 

- Geef een beschrijving (en geen oordeel): ‘Ik zie dat je een tekening hebt gemaakt met een zon en een regenboog. Hoe heb je dat bedacht?’

 

- Benoem het proces (en niet het resultaat): ‘Je hebt hard gewerkt en steeds doorgezet toen je geen zin had om te oefenen’.

 

- Geef een compliment over de eigenschappen van je kind: ‘Wat fijn dat je hem jouw pen gaf, wat was je behulpzaam’.

 

- Laat je kind zichzelf een compliment geven. Dit doe je door hem deze vraag te stellen: ‘Hoe vind je het van jezelf dat je ….’.

 

Zie jij de kwaliteiten van jouw kind?

Oefeningetje: Verzin eens bij jouw zoon/dochter een paar sterke eigenschappen en/of dingen die je zo in hem/haar bewondert.

 Vraag je vervolgens af: wanneer heb ik dit voor het laatst tegen hem/haar gezegd? Je zult tot de verrassende conclusie komen dat je misschien wel veel meer positieve gedachten hebt dan je hem/haar vertelt…

 

 Aan het werk dus! Neem dat maar aan van die kanjer van 11!

 

0 Berichten